
Karate is steeds heel bekend geweest bij het Japanse volk, maar over de echte oorsprong heeft men nog geen zekerheid. Oorspronkelijk betekende karate "Chinese kunst", in het Japans werd het Chinese teken "Tong" als Kara gelezen. Waarschijnlijk dacht men daarom dat karate in China ontstaan was. In 1937 werd de betekenis van karate echter gewijzigd en las men het in het Japans als “ lege (kara) hand (te)” . De grondlegger van het Shotokan Karate, Gichin Funakoshi heeft aan het begin van deze eeuw het karate aangepast aan de moderne tijd en tot bloei gebracht. In 1922 heeft hij het karate in Japan geïntroduceerd. Zijn leerlingen, waarvan Nakayama de bekendste is, hebben er via de Japanse Karate Associatie (JKA) voor gezorgd dat karate bekendheid kreeg over de hele wereld.
In 1936 werd de Shotokan-stijl geboren. De Shotokan-stijl is de meest bekende en beoefende vorm van karate. Het is de stijl ontwikkeld door Sensei Funakoshi, de grondlegger van karate. Op wereldvlak beoefent ongeveer driekwart van alle karateka's deze stijl.
Bij het Shotokan Karate ligt de nadruk op de correcte uitvoering en controle van de technieken. Daardoor is de kans op blessures minimaal (veel minder dan bij andere vechtsporten of balsporten). Beheersing van technieken, lichaam en geest zijn belangrijke aspecten waaraan tijdens de training veel aandacht wordt besteed. Door veel en serieus te trainen wordt het hele lichaam tot een wapen 'omgevormd' en ontwikkel je eigenschappen als doorzettingsvermogen, zelfvertrouwen en zelfbeheersing. De meeste karateka's hebben hier baat bij in het dagelijks leven.